Η όπερα της τεσσάρας!
Λίγο πριν το ματς: Περίεργη μέρα η Κυριακή από τα παλιά χρόνια. Και εν δυνάμει μαύρη αν σε υποδέχεται η Σεβίλλη…
Η σαιζόν πανευρωπαϊκά έχει βάλει σκοπό να μας τρελάνει, αλλά ειδικά στην Ισπανία κάθε αγωνιστική γίνεται της μουρλής…Οι ομάδες δεν έχουν μονταριστεί ακόμα με αποτέλεσμα να έρχεται ότι σκορ μπορείς να φανταστείς.
Μέχρι την Τετάρτη η Μπάρτσα προβλημάτιζε απίστευτα. Μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα η Ατλέτικο πέταγε. Ξέρετε τι συνέβη στο Καμπ Νου που έπαιζαν μεταξύ τους? Η Ατλέτικο, που ανέβαινε στην Βαρκελώνη με αέρα, έφαγε μια ξεγυρισμένη εξάρα…Όλα γύρισαν ανάποδα μέσα σ’ ένα βράδυ. Στο 9’ ήταν 3-0..!
Χάνοντας την προηγούμενη βδομάδα από την Σεβίλλη μέσα στη Μαδρίτη η Ατλέτικο έδειξε στους υποψιασμένους ότι μάλλον δεν θα μπορέσει να πάει μακριά. Η υποψία μετά την καταλανική εξάρα έγινε βεβαιότητα…Απλά θα τρομάζει τον κόσμο.
Η Μπάρτσα βρίσκεται στο δικό της παράλληλο σύμπαν: μπορεί να ξεφουσκώνει το τόπι στην Ουκρανία μεσοβδόμαδα, και μετά από τρία βράδια να βάζει 5 γκολ σε 28 λεπτά στην Ατλέτικο. Πόσα ναρκωτικά πια…
Το Μπιλμπάο θέλει, αλλά δείχνει να μην μπορεί. Μας είδα την προηγούμενη βδομάδα στην εντός έδρας ατυχία (0-1…) με την Χετάφε. Δύναμη, πάθος, τσαμπουκάς, οι κλασσικοί μπερέδες και οι βασκικές σημαίες (ικουρίνα) στην εξέδρα, όλα καλά, τρία γκολ χαμένα πάνω στην γραμμή, ήλιος, παραμένει το 0-0, βρίζουμε τον χασογκόλη τον Γιορέντε, φτάνουμε στο 87’, βλέπει ένας Χεταφίτης τον κίπερ μας εκτός θέσης, λόμπα-κρέμασμα-ήττα 0-1…Την πατήσαμε σαν ηλίθιοι για άλλη μια φορά. Πρέπει να ομολογήσω ότι τα παιδιά προσπαθούν, οι οπαδοί μας είναι από τους ελάχιστους στην Λίγκα που φωνάζουν ακόμα και όταν χάνουμε, αλλά δεν ξέρω αν το πάθος και η μαγκιά θα συνεχίσουν να υπερκαλύπτουν τις ελλείψεις μας σε τεχνικό επίπεδο. Ας μην γίνομαι μάντης κακών, ο Καπαρός (ο προπονητής μας…) κάτι παραπάνω θα ξέρει. Αλλά να σας πω την μαύρη αλήθεια, ομάδες όπως η Νουμάνθια και ακόμα και η Μπέτις είναι πιο ενδιαφέρουσες τεχνικά από εμάς…
Σήμερα το απόγευμα παίζουμε στο Σάντσεθ Πιθχουάν με την ανεβασμένη Σεβίλλη. Λένε ότι θα αρπάξουμε δύο τρία γκολάκια. Λένε ότι όλο τον Οκτώβρη θα αρπάζουμε γκολάκια, γιατί μετά την Σεβίλλη υποδεχόμαστε Μπάρτσα και μετά πάμε Μπερναμπέου… Φορώντας το σκισμένο τζιν και το αθλητικό παπουτσάκι θα περιοδεύουμε σε λέσχες δισεκατομμυριούχων δηλαδή. Ένα έχω να πω: καράτε λέγεται και είναι απλό! Θα κάνουμε ότι δεν ασχολούμαστε, θα ξηγηθούμε περηφάνια και με θαυμαστή συνέπεια θα τους σπάσουμε τα ποδάρια. Και ότι έρθει καλοδεχούμενο.
Κατά την διάρκεια του ματς: Ο Καπαρός ξέρει τα κόζα στην Σεβίλλη-τους είχε κάνει να φαίνονται σοβαροί μετά από χρόνια, πριν πάρουν τα Ουέφα με τον Ράμος.
Ο Νταβίντ Λόπεθ δεξιά και ο Γέστε που παίζει παντού σε κέντρο-επίθεση. παραμένουν οι καλύτεροι παίκτες μας. Οι ακαδημίες μας οι περίφημες φαίνεται να είναι ντεφορμέ τα τελευταία χρόνια: έχουμε στην πρώτη ομάδα καμιά δεκαριά παίκτες από τις ακαδημίες της Οσασούνα, ο Λόπεθ είναι ένας από αυτούς. Η Σεβίλλη κατεβάζει Κανουτέ κορυφή δύο διαόλους στα άκρα τον Νάβας δεξιά, τον Καπέλ αριστερά. Πιο πίσω ο Μαρέσκα ο ιταλιάνος, μπράβο έχουν και τον Ρενάτο…Θέλει και τύχη δηλαδή. Την έχουμε στην αρχή, αλλά η Σεβίλλη αρχίζει να σφίγγει την θηλιά από νωρίς. Μετά ισορροπούμε κάπως, παίζουμε τελείως μονόπατα όμως, μόνο από δεξιά.
Κανουτέ, υποκλιθήκαμε γαμώτο. Μας κάρφωσε στο 25’ 1-0, γκολ δώρο του Χέσους Νάβας που μας μοίρασε σακούλες από αριστερά. Μας ιδρώνουν άσχημα οι Σεβιγιάνοι.
Ο Αμορεμπιέτα, το σέντερ μπακ μας έχει κλασσικά βασκικά χαρακτηριστικά, μεγάλη μύτη και μεγάλα αυτιά, έχει να ασχοληθεί χρόνια με το μαλλί του, το κόβει με το δρεπάνι για τον κήπο και ΔΕΝ ξέρει να μαρκάρει: ο Ρενάτο του βγήκε από πίσω, κάνει το 2-0 με κεφαλιά από σέντρα –πάλι- του Νάβας (κωλόπαιδο μας έχεις σκίσει!). Αποτυπώνει δυστυχώς απόλυτα την εικόνα του ματς. Πρώτο ημίχρονο φινίτο!
Έβαλε τον Σουσαέτα μέσα, καλό παιχτάκι τούτο δω, αλλά να αλλάξει όλο το ματς δεν γίνεται. Η Σεβίγια έχει κάτσει και το ματς είναι σούπα. Εμείς χάσαμε μια ευκαιρία, μπήκε και ο Αντριάνο στην θέση του Καπέλ, κοίτα που ξεκουράζουν και παίκτες… Καθένας ότι μπορεί κάνει και εμείς δεν μπορούμε. Εκεί που είχαμε ψιλοανέβει μπας και μειώσουμε, μας πέτυχε ο Αντριάνο στην αντεπίθεση 3-0 μάλιστα. Κάνουν ότι θέλουν δεν έχουμε άμυνα-4-0 ο Σεβαντόν, όπως και τα υπόλοιπα γκολ πολύ εύκολο και φτηνό. Ο Καπαρός από τον πάγκο έχει αρχίσει να κράζει… Δεν είναι ότι μας κέρδισαν 4-0, είναι ότι το έκαναν χωρίς καν να ιδρώσουν.
84ο λεπτό και κάνουμε το ένα τσαφ μετά το άλλο, έκανε παπαριά ένας αμυντικός μας, σουτάρει ένας σεβιγιάνος, μέτριο σουτ, κάνει τσαφ και το τέρμα μας, παραλίγο να γράψει πέντε το κοντέρ… Η ομάδα είναι απίστευτα νευρική, είναι λογικό όταν είσαι φορτωμένος με τέσσερα γκολάκια… Τέλειωσε, δεν αξίζει να απογοητευτείς καν, κοιτάμε μπροστά – έχουμε μπροστά μας μεγάλα αγγούρια, Μπάρτσα και Ρεάλ κολλητά. Καλά κρασά!
Μετά το ματς: Πάμε να πιούμε κανά κρασάκι στον Κρητικό να πάνε τα φαρμάκια κάτω χεχε… Τι να πιούν δηλαδή για να ξεχάσουν οι της Ατλέτικο που φάγαν 6, ή οι της Ουέλβα που έφαγαν εντός 4 από την Μάλαγα!!??
