Εκκλησία το άλλοτε κάστρο…
Λέγαμε τις προάλλες πόσο έχουν ανέβει τα τελευταία χρόνια οι ρουμανικές ομάδες. Ρευστό πολύ έχει πέσει, οι ομάδες κρατούν τους παίκτες τους (και δεν μιλάμε για μικρή σχολή) και εσχάτως στηρίζονται και σε ξένους. Τέτοια περίπτωση είναι και η CFR 1907 Cluj, η ομάδα από τα Καρπάθια που πέρσι έκανε την σούπερ-έκπληξη και πήρε το πρωτάθλημα από την ομάδα-κράτος Στεάουα (που κίνησε, ή μάλλον χρημάτισε γη και ουρανό για να το πάρει…). Η Κλουζ λοιπόν που όλοι την είχαν ξεγραμμένη, πήγε χτες το απόβραδο στο μισοάδειο Ολύμπικο της Ρώμης και ξετίναξε την Roma! Και λέω ξετίναξε γιατί αν είδατε τις φάσεις το παιχνίδι ήταν για 1-4, 1-5 χωρίς υπερβολή… Ο Αργεντίνος Κούλιο έριξε δυο αριστερές πιστολιές στην εστία των Ρωμαίων σκοτώνοντας τα παιδιά του Σπαλέτι (μεγάλε την πατήσαμε) που τώρα θα τρέχουν και δεν θα φτάνουν.
Ο ΠΑΟ έπαιξε εξαιρετικά μόλις η Inter σταμάτησε να τον πιέζει. Γιατί όσο οι “nerazzuri” έψαχναν το γκολ, η άμυνα του πέρναγε δραματικές στιγμές. Ο ΠΑΟ δεν έχει σοβαρά μπακ αλλά είναι πολύ καλός από την μέση και μπροστά: νομίζω ότι θα πρέπει να πηγαίνει για νίκες προσπαθώντας επιθετικά και όχι για να κρατάει αποτελέσματα. Θα είναι μοιραίο λάθος. Η Werder παραμένει η παντελώς ασόβαρη περσινή ομάδα (0-0 με Ανόρθωσην εντός έδρας!!!) και ο ΠΑΟ έχει την χρυσή ευκαιρία να περάσει αγκαζέ με την Ίντερ στον επόμενο γύρο. Αν παίξει δηλαδή όπως χτες περνάει αέρα.
Η Ίντερ και ο Μουρίνιο πάνε πακέτο…Το τόπι θα το σκάσουν φέτος. Το είδαμε και χτες. Αν δεν είχαν αυτόν τον κερατά τον Ιμπραήμοβιτς (αν και τα είπαμε…There’s only one Zlatan! Zlatan Muslimovic!) η ομάδα δεν θα βλεπόταν…
Όσοι μεγαλώσαμε με τις θυμισές του καυτού Βελλοντρόμ και με την ομαδάρα της Marseille του ’89-’93 που περπάταγε και τα πάταγε απογοητευόμαστε όταν βλέπουμε ματς σαν το χτεσινό. Το γήπεδο ήταν εκκλησία…Η Μαρσέιγ υποτάχθηκε στην Liverpool λόγω φανέλας.
Ο Γκέρετς έκανε το λάθος και δεν ξεκίνησε τον Βαλμπουένα (τον έβαλε τελικά πολύ νωρίς). Η Μαρσέιγ ξεκίνησε με ενθουσιασμό και προηγήθηκε…Οι Γάλλοι σωστά έπαιζαν με κάθετες πάσες και αποψίλωναν την άμυνα της Λίβερπουλ. Έτσι έβαλαν και το πρώτο γκολ, αλλά μόλις η Λίβερπουλ το πήρε χαμπάρι, έβαλε λίγο πιο πίσω τα δύο αμυντικά της χαφ, Λούκας και Μασεράνο και το παραμύθι έληξε εκεί. Με το που προηγήθηκαν οι Μαρσεγιέζοι ήταν φανερό ότι δεν μπορούσαν να το διαχειριστούν. Μέσα σε τρία λεπτά έιχαν φάει ένα γκολ σήμα-κατατεθέν από τον Τζέραρντ (βολίδα στο γάμα) και λίγο αργότερα ένα πέναλτι…1-2 σε 9 λεπτά μέσα η Λίβερπουλ είχε γυρίσει το ματς εύκολα και ξεκούραστα. Με την σιγουριά και την στιβαρότητα.
Στο δεύτερο ημίχρονο ο Γκέρετς άργησε υπερβολικά να κάνει αλλαγές και κυρίως να βάλει έναν καθαρόαιμο δεύτερο επιθετικό. Το πουλάκι πέταξε, αν και ο Νιανγκ είχε την χρυσή ευκαιρία στις καθυστερήσεις να ισοφαρίσει. Την σκότωσε αφήνοντας στην ησυχία του το ούτως ή άλλως μέτριο σαν εξέδρα Βελλοντρόμ που κώλωσε μπροστά στην φανέλα των “reds”. Όσο περνούν τα χρόνια το Ποδηλατοδρόμιο (=Vellodrome) φλωρεύει…Νομίζω ότι οι Αλγερινοί και οι Μαροκάνοι αλλά και τα παιδιά γέννημα-θρέμμα της πόλης δεν ήταν χτες στο γήπεδο… Άλλο μεγάλο πρόβλημα είναι ότι η ΟΜ έχει άμυνα της πλάκας: καλός παίκτης ο Μπάμπελ, αλλά χτες τον είχαν κάνει να φαίνεται Ρονάλντο. Να δω πως θα χτυπήσουν το πρωτάθλημα από την Λιόν…Θέλει πολύ κουράγιο!
