Trainride In Russia 2008 (Poezd Po Rossii 2008)

Κοινές θυμισές από ένα τεράστιο πολιτικό παρελθόν που μετατράπηκε σε εφιάλτη, το καλύτερο ποτό στον κόσμο, η βιασύνη που θα σε σκοτώσει ή θα σε μετατρέψει σε στυγνό δολοφόνο, το κρύο αίμα που μπερδεύεται με τον πανικό…

Τους Ρώσους τους υποστηρίζω σε όλα τα αθλήματα, επειδή σε άθλημα που εμπλέκονται Ρώσοι, αποκλείεται να μην υπάρχει σούπερ-θέαμα. Μπορούν να κερδίσουν 5-0 ή να χάσουν 0-5 από οποιονδήποτε…Τα ίδια στο μπάσκετ και στο βόλει. Όταν όμως πιάνουν καλή απόδοση, αντίο ζωή για τον αντίπαλο.

Λέγαμε ότι οι Ρώσοι πρέπει να αποφύγουν τα πολλά λάθη που έκαναν στο ματς με την Ελλάδα, αν ήθελαν να νικήσουν τους Σουηδούς και να περάσουν στον επόμενο γύρο.

Χθες, τα παιδιά του Χίντινγκ με δικαίωσαν απόλυτα που τα υποστηρίζω σε αυτό το Πανευρωπαϊκό.

Έδειξαν όλα τα καλά στοιχεία της νέας σπουδαίας φουρνιάς, έχοντας όμως και την σοβαρότητα, που όλες οι ομάδες του μέγιστου Γκους Χίντινγκ έχουν. Αυτός ο συνδυασμός μπορεί να αποδειχτεί δολοφονικός. Και εχθές ήταν τέτοιος.

Εξουθένωσαν την Σουηδία, κερδίζοντας την άνετα 2-0, χάνοντας ένα καράβι γκολ και φτιάχνοντας μερικούς από τους ομορφότερους συνδυασμούς που έχουμε δει στην διοργάνωση.

Στην άμυνα ο Κολόντιν ήταν πραγματικά ηγετικός. Πιο μπροστά του ο αρχηγός Σέμακ σε σπουδαία βραδιά και ο Σέμσοφ στο κέντρο να κόβει και να ράβει. Οι Ρώσοι γύρναγαν την μπάλα με εκπληκτική ταχύτητα μέσα σε μικρό χώρο, έχοντας καταπληκτική κίνηση χωρίς αυτή –κλασσικό ανατολικό θεαματικό ποδόσφαιρο. Ταυτόχρονα αφήναν τον Ιμπραήμοβιτς να προσπαθήσει να κάνει το μαγικό, πριν του πάρουν γρήγορα, δύο και τρεις, την μπάλα. Όλα τα λεφτά όμως ήταν από το κέντρο και μπροστά.

Ο Αρσάβιν σε ελεύθερο ρόλο πίσω από τον μοναδικό προωθημένο έδειξε γιατί γίνεται τόσος λόγος για την πάρτη του τώρα τελευταία. Κάθε φορά που έπαιρνε την μπάλα αποδιοργάνωνε την σουηδική άμυνα, δημιουργώντας κλασσικές ευκαιρίες για τους συμπαίκτες του και σκοράρωντας στο δεύτερο γκολ.

Ο Ανιούκοφ και ο Ζιρκόφ έβγαιναν από τα πλάγια σαν διάβολοι και ο Παβλιουτσένκο παραήταν γρήγορος για την βαριά άμυνα των Σουηδών. Αν μάλιστα δεν βρισκόταν στην σουηδική άμυνα ο Χάνσον και ο κίπερ Ίζακσον, αλλά και τα δοκάρια, το σκορ θα ήταν ακόμα μεγαλύτερο.

Τα παιδιά χτες έτρεχαν τόσο πολύ που έκαναν παίκτες όπως ο Λιούνμπεργκ να φαίνονται της σειράς…

Ο Χίντινγκ ξέρει τους συμπατριώτες του καλύτερα και από τον Φαν Μπάστεν, αλλά οι οράνιε μέχρι τώρα μοιάζουν εξωγήινοι…Το μόνο κακό ενόψει του μεγάλου προημιτελικού με τις φαβόρες (του τουρνουά ολόκληρου πια) Ολλανδούς, είναι ότι η ομάδα χάνει πάρα πάρα πολλές ευκαιρίες.

Εχθές μπορούσε να βάλει 5 γκολ, το ίδιο και με την Ελλάδα. Με την Ισπανία που έχασαν 4-1 τα ίδια. Έχαναν τις ευκαιρίες μπροστά και πίσω το έτρωγαν στην αντεπίθεση. Καθαρά λόγω επιπολαιότητας. Ίσως εγρήγορσης που μετατρεπόταν σε βιασύνη.

Μέχρι το μεγάλο ματς με τους οράνιε, που όλοι μας θεωρούν χαμένους, το Golazo, με την βοήθεια του γιγάντιου κοντού UDO, παίρνει το ακορντεόν, μπαίνει στο τρένο και παίρνει σβάρνα τα μπαρ να πανυγηρίσει…Να πάνε τα φαρμάκια κάτω.