Primera 2007-08…Ανασκόπηση

Τέλος στην Primera Division με την Ρεάλ Μαδρίτης του Μπερντ Σούστερ να κατακτά τον 2^ο συνεχόμενο της τίτλο και 31^ο συνολικά.

Κύρια χαρακτηριστικά της φετινής Primera:

1. η σοβαρότητα της πρωταθλήτριας Ρεάλ,

2. οι σούπερ απογοητευτικές (με την σειρά) Σαραγόσα, Βαλένθια και λιγότερο οι Σεβίλλη και Μπαρτσελόνα,

3. οι ομάδες που έκλειναν σπίτια παίζοντας και μπαλάρα Βιγιαρεάλ και Ατλέτικο (όταν ήθελε), αλλά και οι πιο πραγματίστριες Εσπανιόλ (στον 1^ο γύρο), Μαγιόρκα και Μπιλμπάο

4. οι ομάδες που έπαιζαν για τους φίλους τους και την αξιοπρέπειά τους και έφτυνες αίμα για να τις κερδίσεις, δηλαδή, η Σανταντέρ, η Μαγιόρκα, η Ντεπορτίβο, η Μπιλμπάο και η Χετάφε

5. η κατρακύλα των Εσπανιόλ, Βαλένθια, Σαραγόσα και το σούπερ finish των Μπέτις και (κυρίως) Ντεπορτίβο.

Πολλοί κατέκριναν και συνεχίζουν να κατακρίνουν τον Σούστερ. Λένε ότι η Ρεάλ δεν έπαιξε καλή μπάλα (εννοούν πολύ καλή) και δεν πήγε μακριά στο Champions League. Ο Γερμανός με αίμα Λατίνου δεν μάσησε: όταν αυτός ήταν η νο.2 βεντέτα στον ποδοσφαιρόκοσμο της δεκαετίας του ’80 μετά τον Μαραντόνα, τι να του πουν οι καθαρισμένοι με οξυζενέ σημερινοί άσοι που εκτός του ποδοσφαίρου, δεν μπορούν συνήθως να βάλουν σωστά 5 λέξεις σε σειρά ώστε να φτιάξουν μια σωστή πρόταση? Όταν η Ρεάλ έπαιζε φουλ επίθεση και δεν έπαιρνε τίποτα όλοι γκρίνιαζαν ότι δεν παίρνει τίτλους και είναι τσίρκο. Τα δύο τελευταία χρόνια (με Καπέλο πέρσι και Σούστερ φέτος) που παίρνει πρωτάθλημα με πιο μέτριο ποδόσφαιρο, όλοι γκρινιάζουν επειδή δεν παίζει θεαματικά. Πιασ’ τ’ αυγό και κούρεφτο… Η Ρεάλ ήταν εξαιρετική στην μεγαλύτερη διαδρομή της φετινής Πριμέρα, δεν κώλωσε εκεί που άλλοι τα έκαναν πάνω τους. Ήταν σοβαρότατη, και την 20^η αγωνιστική είχε μαζέψει 50 βαθμούς, συγκομιδή σχεδόν μυθική για το πολύ δύσκολο ισπανικό πρωτάθλημα. Έτσι όταν έκανε κοιλιά –και μάλιστα μεγάλη- δεν κινδύνευσε από την αναιμική Μπαρτσελόνα.

1^η απογοήτευση της σαιζόν η Μπαρτσελόνα που κυνήγαγε θεωρητικά την Ρεάλ μέχρι ενός σημείου, αλλά ήταν κουρασμένη και κορεσμένη. Χωρίς βοήθεια από τον προπονητή, με τον κόσμο να γκρινιάζει συνεχώς, τον Ανρί να μην πιάνει, τον Ετό τραυματία στο μεγαλύτερο μέρος της σαιζόν και το (οριστικό?) ντεφορμάρισμα του Ροναλντίνιο, η Μπαρτσελόνα ήταν απογοητευτική στα κρίσιμα ματς. Όταν μάλιστα τον Δεκέμβρη έχασε από την Ρεάλ μέσα στην Βαρκελώνη, ήταν σαν να πέταξε (χωρίς λόγο) λευκή πετσέτα. Το τέλος της εποχής Ροναλντίνιο είναι γεγονός.

Η Βιγιαρεάλ του καταπληκτικού Χιλιάνου Μανουέλ Πελεγκρίνι συνεχίζει να εκπλήσσει. Έπαιξε καταπληκτικό ποδόσφαιρο, το μάτι της γυάλιζε, γλέντησε κόσμο και κοσμάκη και βγήκε 2^η τελικά, μπαίνοντας απευθείας στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Αν είχε και βαρύτερη φανέλα…

Η Ατλέτικο Μαδρίτης, με ένα εκπληκτικό ρόστερ, έδωσε τέλος σε μια σειρά underachieving σαιζόν καταλαμβάνοντας την 4^η θέση και κερδίζοντας και αυτή μια έξοδο για το Τσάμπιονς…Όλα αυτά μάλιστα, την χρονιά που απώλεσε τον μεγάλο -επι χρόνια αστέρα και αρχηγό της- Φερνάβτο Τόρρες. Ήταν φοβερά θεαματική, ειδικά μέσα στη Μαδρίτη. Με τέτοιο ρόστερ υπό συνθήκες θα μπορούσε να χτυπήσει ακόμα και τον τίτλο. Βγήκε τουλάχιστον Champions…

Η Σεβίλλη ήταν η 2^η απογοήτευση της σαιζόν. Ο θάνατος του Πουέρτα, η φυγή του κόουτς Ράμος για την Τότεναμ και οι μεταγραφικές σειρήνες που συνεχώς ακούνε τα αυτιά των ακριβοπληρωμένων άσων της, δεν της επέτρεψαν να ξεκινήσει καλά. Όταν ξύπνησε, κατέλαβε μια θέση για το Ουέφα της επόμενης περιόδου, αλλά ήταν αργά για ψηλότερα.

Η Ρασίνγκ Σανταντέρ ήταν η ευχάριστη έκπληξη της σαιζόν παίρνοντας την 6^η θέση που βγάζει Ουέφα. Δεν γέμιζε το μάτι, αλλά έπαιρνε αποτελέσματα και μάλιστα με σταθερότητα και συνέπεια. Μπράβο τους γιατί τους συμπαθούμε κιόλας…

Η Μαγιόρκα, έναν πόντο πίσω, ήταν επίσης εξαιρετική, σκόραρε συνέχεια και έχασε την θέση για το Ουέφα 4 λεπτά πριν το τέλος του πρωταθλήματος. Επικίνδυνη και αυτή, βελτιωμένη σε σχέση με τα πολύ πρόσφατα χρόνια της, ήταν από τις ομάδες που μπορούσαν να κάνουν παντού την ζημιά.

Εξαιρετικά τα πήγε η σκληροτράχηλη Αλμερία (8^η) και η Ντεπορτίβο (9^η) που έκανε έναν καταπληκτικό δεύτερο γύρο. Πολλοί την ήθελαν στην Σεγκούντα την Ντέπορ, αλλά στον 2^ο γύρο ήταν καταπληκτική.

Η Βαλένθια ήταν η 3^η απογοήτευση της σαιζόν. Έτρωγε αβέρτα 5άρες και 3άρες μετά την αψυχολόγητη απόλυση-φυγή του Κίκε Σάντσες, με τον Κούμαν να την καταστρέφει. Ούτε η κατάκτηση του Copa Del Rey έσωσε τα προσχήματα για τις «νυχτερίδες» που τσαλάκωσαν το πρεστίζ τους σε μια χρονιά που κατέβαιναν με στόχο την κατάκτηση του…τίτλου. Βλέποντας το ρόστερ της και με την περσινή χρονιά στην πλάτη, ο στόχος δεν φάνταζε υπερβολικός. Με μπάτζετ 225 εκατομμύρια ευρώ μιλάμε για την μεγαλύτερη απογοήτευση σε όλη την Ευρώπη βεβαίως και όχι μόνο στην Ισπανία.

Η Αθλέτικ Μπιλμπάο, έκανε μια εξαιρετική χρονιά με τον Χοακίν Καπαρός στον πάγκο της. Ξεμπλέξαμε λίγο μετά τα Χριστούγεννα με την υπόθεση υποβιβασμός, αρχίσαμε να παίζουμε και εκτός έδρας, ενώ το ρόστερ μας, μετά από χρόνια φαντάζει ελπιδοφόρο για το μέλλον. Συνεχίζουμε να είμαστε σκληροί και ατίθασοι, παραδοσιακοί Βάσκοι, με παίκτες μόνο από τα φυτώρια ή τις άλλες βασκικές ομάδες σε ένα πρωτάθλημα που συμμετέχει όλη η Λατινική Αμερική. Και βελτιωθήκαμε, σε σχέση με τις τελευταίες δύο χρονιές που παλεύαμε μέχρι τέλος να μην πέσουμε στην Σεγούντα.

Η Εσπανιόλ με κεκτημένη ίσως ταχύτητα από την περσινή της πορεία στο Uefa, έκανε ένα καταπληκτικό πρωτάθλημα μέχρι τα Χριστούγεννα και ήταν μέχρι και 3^η, αλλά στην συνέχεια κατέρρευσε.

Η Μπέτις συνέχισε μέσα στην μετριότητά της, αλλά κατάφερε να την βγάλει λάδι τις τελευταίες αγωνιστικές, όταν φαινόταν ότι θα χαροπαλέψει μέχρι το τέλος.

Η Χετάφε, την οποία όλη η ποδοσφαιρική Ευρώπη γνώρισε φέτος για τα καλά, κλάταρε υπό το βάρος των συνεχών αγώνων σε Ισπανία, κύπελλο (έφτασε μέχρι τον τελικό) και Uefa (άτυχος πλην ηρωϊκός αποκλεισμός από Μπάγερν). Χωρίς σοβαρό μπάτζετ, με ρόστερ γεμάτο αφανείς ήρωες, αλλά ομάδα με την έννοια της λέξης.

Βαγιαδολίδ, Ουέλβα και Οσασούνα (καλύτερη ομάδα από ότι η θέση της μαρτυρά) γλίτωσαν στις λεπτομέρειες και έριξαν την Σαραγόσα…

Η οποία είναι φυσικά η 4^η απογοήτευση της σαιζόν. Ομάδα με μπάτζετ όσο του Ολυμπιακού και της ΑΕΚ μαζί, κατέβαινε με στόχο να πάρει το Ουέφα και να βγει στο Τσάμπιονς Λιγκ. Προσέξτε παίκτες: Ντιόγκο, Αγιάλα, Χουάνφραν, Σέρχιο Φερνάντες στην άμυνα, Όσκαρ Γκονζάλες, Λούτσι, Αϊμάρ, Θαπατέρ, Ματουζάλεμ, Ντ’ Αλεσάντρο στο κέντρο, Ντιέγκο Μιλίτο, Ρικάρντο Ολιβέιρα και Σέρχιο Γκαρσία μπροστά!!! Μιλάμε για dream-team. Τους προσέλαβαν μέχρι και έναν από τους πιο διάσημους ψυχολόγους της χώρας για να τους κάνουν καλά…Παταγώδης αποτυχία.

Μαζί με την Σαραγόσα, έπεσαν η Μούρθια, που δεν άντεξε από ένα σημείο και μετά, και η Λεβάντε, της οποίας οι παίκτες κάθε εβδομάδα διοργάνωναν διαφορετικό τρόπο διαμαρτυρίας προκειμένου να πληρωθούν…

Δείτε τώρα κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία: όλοι έχασαν μέσα στην έδρα τους- η πρώτη Ρεάλ και η δεύτερη Βιγιαρεάλ τις λιγότερες, 2.

Όλες οι ομάδες από την 8^η ως την 20^η θέση είχαν αρνητικό συντελεστή γκολ. Οι πρώτοι είχαν σοβαρά κανόνια. 84 γκολ η Ρεάλ, 76 η Μπαρτσελόνα, 75 η Σεβίλλη, 69 η Μαγιόρκα, 66 η Ατλέτικο, 63 η Βιγιαρεάλ.

Η Ουέλβα ήταν η πιο τσαντισμένη ομάδα (130 κίτρινες) ακολούθησε η Μπιλμπάο (125-κλασσικά πράγματα), η Ατλέτικο, η Μούρθια και η Αλμερία με 123. Στις κόκκινες πάλι βασιλιάς η Ουέλβα με 12, με την Οσασούνα να ακολουθεί με 11 και τις Μαγιόρκα και Σεβίλλη με 10.

Pichichi όπως ονομάζουν τιμητικά τον 1^ο σκόρερ εις μνήμην του τρομερού goleador της Αθλέτικ Μπιλμπάο

αναδείχθηκε ο απίστευτος David Güiza της Mallorca με 27 γκολ…

Τον νεόκοπο αστέρα της Μαγιόρκα ακολούθησαν:

Το τανκ από την Βραζιλία Luis Fabiano της Sevilla με 24 γκολ,

ο τρομερός μικρός Αργεντίνος Kun Agüero της Atletico Madrid που έβαλε 20,

ο Nihat –σταθερή αξία ο Τούρκος στην Πριμέρα- της Βιγιαρεάλ με 18,

ο αναγεννημένος capitano της Real Raúl με 18,

ο δαίμονας David Villa παρά την κάκιστη χρονιά της Valencia 18

ο Llorente της Valladolid με 17 (από τα συνολικά 42 της ομάδας)

ο σούπερ Ricardo Oliveira της απογοητευτικής Zaragoza με 17

το λιοντάρι Samuel Eto´o της Barcelona με 16 (που να μην έχανε και τα μισά σχεδόν παιχνίδια λόγω τραυματισμού),

και ο Ουρουγουανός Diego Forlán της Atletico Madrid που σκόραρε 16 φορές.

Στις ασίστ

Σέρβιρε 14 ο Γκούτι (τρομερή χρονιά) στην Ρεάλ και άλλες 14 ο Ιμπαγκάθα στην Μαγιόρκα.

Ακολούθησε με 12 ο Ντάνιελ Άλβες της Σεβίλλης και ο Μέσι της Μπαρτσελόνα με 10.

9 γκολάκια σέρβιρε ο Ανρί στην Μπαρτσελόνα επίσης και ο Αράνγκο της Μαγιόρκα.

8 έδωσαν ο Ρομπίνιο της Ρεάλ και ο Σέννα της Βιγιαρεάλ.

Το ισπανικό πρωτάθλημα εξακολουθεί να είναι με διαφορά το καλύτερο στην Ευρώπη.

Μετά την πρώτη 3άδα-4άδα οι ομάδες που ακολουθούν είναι πολύ καλύτερες από τις αντίστοιχες αγγλικές ή ιταλικές. Υπάρχει μια σειρά ομάδων, πάντα έτοιμες να σου κλείσουν το σπίτι ανά πάσα στιγμή, πράγμα που δεν συμβαίνει πουθενά αλλού. Επιπλέον, τα γήπεδα είναι σούπερ έδρες συνήθως, είτε πρόκειται για αρένες 90.000 θέσεων, είτε για μεσαίου μεγέθους ζούγκλες 40-50.000 θέσεων, είτε για γηπεδάκια τάφους των 20.000…