Παρ’ τον έναν-χτύπα τον άλλον

Η PSV Eindhoven προηγείται με 60 βαθμούς και Άγιαξ ακολουθεί με 56 δεύτερος και στο αυριανό εξ αναβολής σούπερ ντέρμπι θα βγάλουν τα ματάκια τους. Αν η Αϊντχόβεν κερδίσει τελειώνει λογικά τον τίτλο. Αντίθετα αν ο «Αίαντας» κερδίσει ή πάρει ισοπαλία μπαίνει ή μένει αντίστοιχα για τα καλά στο κόλπο. Τρίτη είναι η Φέγενορντ. Σαν μόνιμη κατάσταση μου μοιάζει αυτό…

Δεν θα ασχοληθώ με την δυναμικότητα της Eredivisie, πάνω κάτω όσοι κάνετε τον κόπο να τιμάτε το Golazo την ξέρετε…Εννοείται ότι από Αϊντχόβεν και Άγιαξ έχουν δει τα μάτια μας παπάδες κατά καιρούς τα τελευταία 20 χρόνια. Που και που βγάζουν ομάδες που αναγκάζουν την Ευρώπη να προσκυνά…Ας δούμε όμως κάπως συνοπτικά τους «τρεις μεγάλους» του ολλανδικού πρωταθλήματος από μια άλλη σκοπιά.

Η τεράστια ποδοσφαιρική σχολή της Ολλανδίας αντιμετωπίζει σε αγωνιστικό επίπεδο την μονολιθικότητα της σταθερής τριάδας της κορυφής, σε βαθμό που συναντάμε μόνο στην Πορτογαλία, την Ελλάδα και την Τουρκία (οι δύο τελευταίες μπήκαν στην κατηγορία αυτή μετά τις γενναίες πτώσεις του ΠΑΟΚ και της Τραμπζονσπόρ αντίστοιχα). Σε αντίθεση με τις τρεις προαναφερθείσες χώρες, στις οποίες ακόμα και στην κορυφή συναντάς και σχετικά συμπαθείς ομάδες, στην Ολλανδία υπάρχουν μεγάλα προβλήματα, τουλάχιστον για όσους ψάχνουν ακόμα κάτι παραπάνω από τις ομάδες-εταιρίες, εν πάσει περιπτώση σε όλους τους γραφικούς αυτού του ποδοσφαιρόκοσμου

Και οι τρεις ομάδες είναι ο ορισμός της εταιρίας. Το ποδόσφαιρο είναι από τους πιο σκληρούς χώρους του καπιταλισμού και στην Ολλανδία το τρίο αυτό φροντίζει να μας το θυμίζει καθημερινά. Οι τρεις αυτές ομάδες είναι άψογα οργανωμένες, τέλεια δομημένες, τόσο…τέλεια που νοικιάζουν μικρά παιδιά στις χώρες της υποσαχάριας Αφρικής για να τα δοκιμάζουν στα εκεί τσικό τους…1 στα χίλια προχωρά, και μετά άλλο 1 μόνο στα άλλα 100 κτλ…Κάποιοι μίλησαν για ρατσισμό και παιδική εκμετάλλευση…οι φωνές τους γρήγορα σβήστηκαν από τα μμε, καθότι κανείς δεν υπολογίζει την εκμετάλλευση 1000 παιδιών μπροστά στα φράγκα που θα αποφέρει στο μέλλον το φυντανάκι που ξεχώρισε. Είπαμε…καπιταλισμός κύριοι και τα μυαλά κομπόστα!

Η Αϊντχόβεν είναι η ομάδα που ίδρυσε η μεγαλύτερη ολλανδική εταιρία, η Philips. Η ομάδα είναι από ιδρύσεώς της το ένα και το αυτό με την εταιρία…Εργατούπολη (μικρή) που όπως και η ομάδα κρέμεται από το εργοστάσιο της ολλανδικής πολυεθνικής-υπερδύναμης δεν θα μπορούσε μάλλον να κάνει και αλλιώς. Κανείς δεν κλήθηκε να απαντήσει στο ερώτημα της Natalie Merchant πριν από χρόνια… “Which side are you on boys”. Τα παιδιά από το Αϊντχόβεντ πάντα προτιμούσαν να φτιάχνουν τα λαμπάκια της Φίλιπς και να ξεδίνουν τα βραδια στο Philips Stadion με τις μεγάλες επιτυχίες της ομάδας του εργοδότη τους, που κατέκτησε μάλιστα τα τελευταία 25 χρόνια ό,τι Κύπελλο υπάρχει…

Ο Άγιαξ ήταν από τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής του στενά συνδεδεμένος με το εβραϊκό λόμπι της Ευρώπης, όπως η Τότεναμ στην Αγγλία και η MTK στην Ουγγαρία. Κανένα πρόβλημα μέχρι το σημείο που ο Άγιαξ ασπάστηκε πλήρως το νεόκοπο ισραηλινό κράτος με πάθος –πράγμα που συνεχίζει να το κάνει τόσο ως σύλλογος όσο και ως οπαδική βάση. Αντιεβραίος δεν είμαι, αλλά δεν μπορώ να συμπαθώ μια ομάδα που και του κεφαλαίου ήταν πάντα, αλλά και που παραδοσιακά οι ισραηλινές σημαίες που κυμάτιζαν και κυματίζουν με μανία στο γηπεδό του, είναι συχνά περισσότερες από τις ισραηλινές βόμβες στα κεφάλια των αράβων.
O Franklin Foer στο εξαιρετικό του βιβλίο “How Football Describes the World”, προσπαθώντας να εξηγήσει αυτή την τρέλα π0υ υπάρχει εδώ και δεκαετίες στους οπαδούς του Άγιαξ για οτιδήποτε αφορά το Ισραήλ και τους Εβραίους, συμπεραίνει ότι αποτελεί απόρροια της προσπάθειας του ολλανδικού κράτους να αποτινάξει τους ισχυρισμούς και τις κατηγορίες περί μηδαμινής αντίστασης στην γερμανική επίθεση/κατοχή/εξόντωση του εβραϊκού στοιχείου της χώρας. Η προσπάθεια αυτή φυσικά δεν ξεκίναγε από το ποδόσφαιρο, αλλά κατέληγε σε αυτό. Είχε προηγηθεί βεβαίως η εκπαίδευση, η κοινωνία, οι τέχνες με το ποδόσφαιρο ως λαοφιλές άθλημα, να μπαίνει αργότερα σε αυτήν την διαδικασία. Να θυμίσω εδώ βέβαια ότι η Ολλανδία πολιτικά αποτελούσε παραδοσιακά την πλέον φιλοισραηλινή χώρα στην Ευρώπη…

Μετά τον Άγιαξ του οποίου η έκταση της εβραιοφιλίας πραγματικά δεν εξηγείται, έρχεται η αιώνια αντίπαλός του, η Φέγενορντ, από το Ρότερνταμ. Η αντιπαλότητα των δύο πόλεων είναι τρομακτική, η έχθρα δηλαδή ούτως ή άλλως θα προΰπαρχε…Εντείνεται όμως από την στιγμή που οι οπαδοί της Φέγενορντ είναι παραδοσιακά δεξιοί. Στην Ολλανδία φυσικά δεν θα περιμέναμε κάτι διαφορετικό, μιλάμε για μια χώρα που η αριστερά θα ανακαλυφθεί τον 23^ο αιώνα ως ιστορικό φαινόμενο…Οι της Φέγενορντ σηκώνουν σβάστιγγες και χαιρετούν ναζιστικά στα ματς με τον Άγιαξ –τα Klassieker- για να πικάρουν τους «Εβραίους» του Αίαντα…Τώρα τελευταία φωνάζουν Hamas, hamas, joden aan het gas (Χαμάς, Χαμάς, οι εβραίοι στα αέρια) και σηκώνουν παλαιστινιακές σημαίες και άλλα αραβικά…

Τρεις γίγαντες χάλια λοιπόν:
ο ένας γιάπης γραβατάκιας σε πολυεθνική
ο άλλος ισραηλινός να σκοτώνει παλαιστίνια μωρά στην Γάζα
και ο τρίτος δεξιός και ενίοτε ακροδεξιός…

Πάρτε να χετε…Και το κακό είναι ότι και πιο κάτω δεν βλέπεις ρε παιδί μου κάτι να σου κάνει κέφι. Εκτός αν θεωρείτε την Χέρενφεν (βόρεια Ολλανδία- ναι αυτή με τις καρδούλες στο σήμα) όντως αυτονομιστική ομάδα…Ή την Χάγη και την Ουτρέχτη σοβαρές τιφοζερίες, μόνο και μόνο επειδή πάνω στα πιοσίδια τους σπάνε ό,τι βρουν μπροστά τους…Oh no!!!!!