Η παράγκα του δυτικού Λονδίνου
(Του ανταποκριτού μας στο Λονδίνο Τόνι Ντράνκεν)
ΤΣΕΛΣΙ-ΓΟΥΕΣΤ ΧΑΜ 1-0
Μεγάλη και φιλότιμη προσπάθεια έκανε η Γουέστ Χαμ στο Στάμφορντ Μπριτζ, αλλά έπεισε ηρωϊκά με ένα γκολ-οφσάιντ του Τζο Κόουλ. Η Τσέλσι κατέβηκε με 4-3-3 (Καλού αριστερό και Κόουλ δεξιό χαφ), το οποίο στην ουσία ήταν 4-5-1. Ο φιλότιμος κεντρικός αμυντικός των Χάμμερς Γκάμπιντον, κατάφερε μετά από ηρωϊκή προσπάθεια να σταματήσει τον μοναδικό προωθημένο της Τσέλσι, το μυδραλιοφόρο από την Ακτή Ελεφαντοστού Ντιντιέ Ντρογκμπά. Οι μονομαχίες τους ήταν ηρωϊκές.
Μέχρι να κουραστεί ο μοναδικός φουνταριστός της Χαμ, ο Μπόα Μόρτε η Τσέλσι είχε βρει τον μπελά της, αφού ο Λαμπάρντ, ο Σίντγουελ και ο Τζον Όμπι Μίκελ στο κέντρο ήταν μετριότατοι…Ο Μπελέτι από δεξιά σαν φουλ-μπακ κάτι πήγαινε να κάνει άλλα τον έπνιγε η γενική μετριότητα. Με τον Ντρογκμπά να παλεύει μόνος του μπροστά η Τσέλσι δεν έκανε ευκαιρίες, ενώ το τρομερό παιχνίδι που έκανε ο Νολμπέρτο Σολάνο και ο «παίζω για την φανέλα, είμαι γέννημα θρέμμα Χάμμερ» Πάρκερ έκαναν την Γουέστ Χαμ να έχει στυλώσει τα πόδια και να ζητάει ακόμα και το διπλό στο δυτικό Λονδίνο.
Όταν όμως ο μάνατζερ των μπλε Αβράαμ Γκραντ έκανε επιτέλους αλλαγή έβαλε δεξιά τον Σον Ράιτ Φίλιπς (συνεπαγωγικά ο Τζο Κόουλ πήγε πιο κεντρικά και πιο κοντά στον Ντρογκμπα), ενώ την ίδια στιγμή οι Χάμμερς πήγαν για το colpo grosso: έβαλαν μέσα τον Φρέντι Λιούνγκμπερκ στην θέση του Νολμπέρτο Σολάνο, ο οποίος είχε διανύσει άπειρα χιλιόμετρα. Η αλλαγή λειτούργησε σαν μπούμερανγκ και η Χαμ χωρίς τον Σολάνο τα έφτυσε στο τελευταίο 20λεπτο χάνοντας όλο το κέντρο, ο έλεγχος του οποίου την είχε βγάλει λάδι για 73 ολόκληρα λεπτά.
Παρόλα αυτά ο Τζο Κόουλ (άθλιο Α μέρος-καλός στο Β) ξεκίνησε από θέση οφσάιντ την προσπάθεια για το γκολ στο 76’ που έκρινε την συνάντηση (sic!). Κι έτσι πήγε στράφι όλη η προσπάθεια που έκαναν ο γενναίος τερματοφύλακας Γκριν (με μούσι 1), ο φιλότιμος αμυντικός Άπσον (μούσι 2), ο ογκόλιθος Γκάμπιντον που τσάκισε τον «πολύ» Ντιντιέ Ντρογκμπά στις αγκωνιές, αλλά και ο συγκινητικός Πάρκερ στο κέντρο. Για να μην μιλήσω για τον ψηλέα τον Κόουλ μπροστά που ταλαιπωρούσε τόσο τους Άλεξ και Τέρι, όσο και τα δικά μας μάτια…
Ας όψεται όμως ο επόπτης…Η παράγκα του δυτικού Λονδίνου κύριοι…
ΑΡΝΗΣΗ: Αρνούμαι να πιστέψω ότι ομάδα με τα λεφτά της Γουέστ Χαμ δεν έχει καλύτερο αριστερό μέσο από τον Έθρινγκτον…Αρνούμαι επίσης να πιστέψω ότι ομάδα που κυνηγά πρωτάθλημα παίζει μέσα με την Γουέστ Χαμ με 4-5-1. Και μην ακούω βλακείες για 4-3-3…Ποιοι είστε, η Μπαρτσελόνα?
