Σας έφαγαν οι Βραζιλιάνοι…
(28/11/07)
ΤΣ.Σ.ΚΑ. Μόσχας-Αϊντχόβεν 0-1 (27-11-07)
Η θερμοκρασία στην Μόσχα ήταν στους -2 βαθμούς.
Η ΤΣ.Σ.ΚΑ. Μόσχας, λίγο πιο πάνω, στον 1 βαθμό και η Αϊντχόβεν από την μακρινή Ολλανδία στους 4.
Παίγνιο για το γκρουπ G του Τσάμπιονς Λίγκ.
Οι Ρώσοι έπρεπε να πάρουν το ματς για να μπουν στο κόλπο για την 3η θέση και οι Ολλανδοί τουλάχιστον την ισοπαλία για να παλέψουν για την πρόκριση.
Εγώ θα καθόμουν να δω ένα ματς στο οποίο δεν θα υποστήριζα καμία ομάδα…Και αυτό είναι μεγάλο χάντικαπ να ούμε…όπως και να το κάνεις.
Ο Βαλερί Γκαζάεφ, ο προπονητής των Ρώσων προτίμησε να κατεβάσει την ομάδα επιφυλακτικά με αποτέλεσμα οι Ολλανδοί της Φίλιπς και του 4-4-1-1 (Φαρφάν και Λάζοβιτς το -1-1) να περάσουν ένα ήσυχο πρώτο ημιχρόνιο στο παγωμένο χορτάρι του Λοκομοτίβ Στάντιον.
Το θέμα είναι ότι αυτό το «φοβάμαι και την σκιά μου» 3-5-2 είχε τρία βασικά προβλήματα στην επίθεση:
1ον έλειπε ο Βραζιλιάνος Βάγκνερ Λοβ (αγαπάει τις αντίπαλες εστίες και πιστέψτε με το κάνει καλά),
2ον τον φιλότιμο, νεόκοπο και τελικά καλύτερο παίχτη των Ρώσων στο ματς Πολωνό Ντάβιντ Γιάντσικ, για τον οποίον πληρώσανε ένα καράβι λεφτά (πάνω από 5 μύρια) στην Λέγκια Βαρσοβίας, να παίζει καλά, πολύ καλά (για μόλις δεύτερο του ματς στο Τσάμπιονς Λιγκ), αλλά να μοιάζει με την καλαμιά στον κάμπο- ολομόναχος.
Και αυτό γιατί
3ον ο Ραμόν έβγαινε μονίμως πάνω αριστερά να το παίξει δεκάρι και τα τοιαύτα. Έβγαινε να ανοίξει την άμυνα, αλλά που να τα μασήσει αυτά άμυνα με κεντρικό αμυντικό και κομμαντάντε Μεξικάνο, όπως ο φοβερός και τρομέρος Σαλσίδο..?
Εκτός αυτών, πιο πίσω από τους Ραμόν και τον φιλότιμο Γιάντσικ ο ακριβοθώρητος Ντούντου δεν βόηθαγε καθόλου.
Επιπλέον η ΤΣ.Σ.ΚΑ. επιτίθετο από το τέταρτο και μετά μ-ό-ν-ο από αριστερά. Ο αριστερός μπακ της Αϊντχόβεν, Μάικ Ζόντελεντ, πέρασε ένα ημίχρονο που του θύμισε τα ήσυχα απογεύματα Κυριακής που ο μπαμπάς και η μαμά τον πήγαιναν στην γιαγιά στα αγροκτήματα Αρόζα…
Και αυτό γιατί τον αριστερό χαφ της ΤΣ.Σ.ΚΑ. τον Σεμπέρας δεν τον παίζανε τα άλλα παιδάκια, και καθόλου δεν κατάλαβα το γιατί.
Οι Ολλανδοί ήταν πολύ σοβαροί, το κέντρο τους με τους Μπακάλ, Ραίκοβιτς και Μέντεζ έκοβε για πλάκα τις ρωσικές αφελείς αλχημείες και πάσαρε και στον τεχνιταρά με την μαροκάνικη καταγωγή Ιμπραήμ Αφελλάι που όλο και φαινόταν ότι κάτι φύλαγε για τους Ρώσους…Δύσκολα κοβόταν όταν έφτανε η μπάλα στα πόδια του, αν και δεν έφτανε συχνά.
Το τελείως μονόπατο παιχνίδι των Ρώσων δεν δυσκόλεψε την ομάδα του Γιαν Βάουτερς (τον θυμάστε τον παλιόφιλο?) να κρατήσει χαμηλά τον ρυθμό, και όταν σε μια αντεπίθεση στο 39’, ο -δεξιός μπακ παρακαλώ- Μαρσέλις πήρε μια εκπληκτική κάθετη μπαλιά, βρέθηκε ολομόναχος στην δεξιά πλευρά, αυτός και η Σαχάρα μπροστά του. Λογικό με το παιχνίδι-χημείο που έκανε η ομάδα του σοβιετικού στρατού…
Σέντρα, πάει και το παλληκάρι και capitano της ρωσικής μεραρχίας Ιγκνάσεβιτς να διώξει την μπάλα…
και ως εκ θαύματος…
αυτή από την κόντρα του capitano κάνει καμπύλη…
περνά πάνω από τον τερματοφύλακα Ακινφέεφ
και προσγειώνεται στο κεφάλι του Περουβιανού κοντοπούτανου, του Φαρφάν…
και από κει στα ρωσικά δίχτυα…0-1!
Έτσι έληξε και το Α μέρος. Στην επανάληψη οι Ρώσοι θυμήθηκαν να παίξουν και με τον Σεμπέρας από τα δεξιά και επιτέλους η ΤΣ.Σ.ΚΑ. έμοιαζε να έχει αρχή και τέλος. Οι Ολλανδοί όμως δεν δυσκολεύτηκαν παρά μόνο όταν ο Γκαζάεφ με την φάτσα ταβερνιάρη πέρασε στην θέση των «αλλού πατάω και αλλού βρίσκομαι» Ραμόν και Ντούντου τους Κάνερ αριστερά (ήταν εξαιρετικός) και τον Νιγηριανό Όντια. Μόνο όταν βγήκαν οι δύο ράθυμοι μπρασιλένιος απέκτησε η ομάς κάποια σπίθα και πίεσε ψιλοσωστά με αποτέλεσμα να κλείσει έστω και για λίγο τους Ολλανδούς μέσα στην περιοχή της.
Η ΤΣ.Σ.ΚΑ. έχασε τρεις καλές ευκαιρίες (οι δύο φκιαγμένες από τον Κάνερ και η άλλη από τον Σεμπέρας) για να ισοφαρίσει, αλλά τελικά πήρε αυτό που άξιζε απέναντι στην ομάδα
του παιδιού από τα αγροκτήματα Αρόζα Μάικ Ζόνελεντ,
του τρομερού και φοβερού Ντιέγκο Τζέφερσον Φαρφάν
και του «κάνω κολπάκια και στο ξερό άμα λάχει» Αφελάι, που σύντομα θα παίζει σε ομάδα μεγαθήριο…
Τίποτα δηλαδή…
Αν και ο τερματοφύλακας της Αϊντχόβεν στο τελευταίο λεπτό των καθυστερήσεων έβγαλε τα λεφτά του με μία εκπληκτική επέμβαση σε κεφαλιά του capitano που θα μπορούσε να γίνει ο ήρωας της τελευταίας στιγμής.
Trivia: Μια χαιρεκακία για την ΤΣ.Σ.ΚΑ. την ένοιωσα να λέμε την αλήθεια, καθώς τα ναζιστρόνια οι οπαδοί της δεν θα την δουν ούτε του χρόνου στο Τσάμπιονς Λιγκ, καθότι στο ρωσικό τερμάτισε 3η…Επιπλέον η ομάδα δεν έγινε ποτέ αγαπητή στους Ευρωπαίους κομμουνιστές. Τον ρόλο αυτό, τον πήρε η Ντιναμό Μόσχας με την υπερομάδα της δεκαετίας του ’50 (Λεβ Γιασίν κτλ). Η ΤΣ.Σ.ΚΑ. ως ομάδα του στρατού (από το 1928) ήταν ανέκαθεν η πιο σπρωγμένη και τσαούσα, πατώντας επί πτωμάτων για να τα καταφέρει…
